Φρακτό π.122

8 λεπτά(ανάγνωσης) " << Τάσο πού πάμε ρε...Τάσο πού πάμε.. >>.                                   Ακουγόταν περιστασιακά γύρω μου.. κάποιες φορές πίσω από έναν βράχο και άλλες μέσα από την πυκνή βλάστηση. Μετά από λίγο όμως η φωνή που αρχικά  έμοιαζε να ρωτά, τώρα, όλο και περισσότερο, γινόταν μια φωνή αγωνίας πάρα απορίας. " Σούρουπο και το τελευταίο φως... Continue Reading →

Ροδόπη η μεγάλη περιπέτεια.

"Στη Ροδόπη μπορείς να ζήσεις την περιπέτεια που πάντα έψαχνες. Μέσα στην άγρια και ακατέργαστη φύση της βρίσκεις την ξεχασμένη ομορφιά του τόπου και του ανθρώπου. " Πρώτες πρωινές ώρες στο βουνό και πέφτουμε σε "κυκλοφοριακό..." ένα μεγάλο κοπάδι αγελάδων μπλοκάρει το δρόμο.<<Πού τα πάει τόσα ζώα ρε φίλε από εδώ; >><<Θα τα ανεβάζει επάνω... Continue Reading →

Ακολουθώντας την Περσεφόνη

"Ακολουθώντας την "κόρη" βλέπεις τη ζωή εκεί που άλλοι βλέπουν τον θάνατο, βλέπεις τον βλαστό να συναντά τον σπόρο.."Ένα βίντεο μια στιγμή ίση με μια μέρα στο βουνό.. Μια πρώτη προσπάθεια να σας βάλω στον κόσμο που εγώ βλέπω όταν είμαι εκεί έξω.

Δεύτερη ευκαιρία

Ζούμε σε μια εποχή που σχεδόν τίποτα δεν αξίζει μια δεύτερη ματιά. Έχουμε μετατρέψει τα μάτια μας σε αδηφάγους καταναλωτές εικόνας.. και ίσως όχι μόνο. Ως τέτοιοι, λοιπόν, θέλουμε την εικόνα στα καλύτερά της, την τέλεια ομορφιά.Καθημερινά ο καθένας μας με το πρώτο φως της οθόνης και την υποκειμενική και αντικειμενική του κρίση δικάζει, αξιολογεί,... Continue Reading →

Παπίκιον “Στη χώρα των Γιγάντων”

"Γιατί πάντα ο άνθρωπος αναζητούσε τον Θεό στη φύση ; " Δεν είμαι θεοσεβούμενος άνθρωπος και σίγουρα όχι δογματιστής.Ταπεινός και περίεργος μπροστά στα φυσικά και κοσμικά φαινόμενα, δήλωνα και δήλώνω θαυμαστής αυτού του κόσμου. Στην ιδέα όμως να κάνουμε το φθινοπωρινό και πεζοπορικό μας διήμερο στο Παπίκιον όρος, δεν αντιστάθηκα και μπήκα στον πειρασμό να... Continue Reading →

Με το βλέμμα ψηλά

"Δεν είμαι ελευθερωτής, οι ελευθερωτές δεν υπάρχουν, οι άνθρωποι πρέπει να ελευθερώσουν τον εαυτό τους. " (Τσε Γκεβάρα) Πόσο εύκολο είναι όμως να ελευθερώσουμε το νου μας; Τι πρέπει να γνωρίσουμε πρώτα, τον κόσμο μέσα μας ή έξω από εμάς; Νομίζω ότι για εμένα είναι μια αμφίδρομη διαδικασία με απώτερο σκοπό όμως την καλύτερη γνώση... Continue Reading →

Μια επίσκεψη στον πλανήτη Δέλτα.

Μεσημέρι Σαββάτου και ο χιονιάς καλά κρατεί. Εγώ πίνω τον καφέ μου στα ζεστά και όπως οι περισσότεροι από μας απολαμβάνω το θέαμα. Όμως κάτι με τρώει... κάτι που δεν με αφήνει να ησυχάσω. Δεν ξέρω αν είναι ο εθισμός που είχα από παιδί στην περιπέτεια ή μια ανάγκη που έχω τα τελευταία χρόνια να... Continue Reading →

Μικρές εξορμήσεις “Σάπκα “

"...πάλι τα βουνά κοιτάς " μου λέει για ακόμη μια φορά ο συνάδελφος στη δουλειά, γελάω.. αλλά τα μάτια δε φεύγουν από την οθόνη. Και πώς να μην τα κοιτώ.. είναι ήδη μέσα Οκτώβρη και όλοι οι λάτρεις των βουνών είναι σε μια κατάσταση τρέλας. Μετά την πρώτη εξόρμηση, το πρώτο Σαββατοκύριακο του μήνα, αλλά... Continue Reading →

Ελατιά “Μια αποστολή στην καρδιά του δάσους “

Είχε έρθει επιτέλους η στιγμή...!!Η στιγμή να κάνουμε το επόμενο βήμα, ή μάλλον πολλά περισσότερα, και να βρεθούμε μόνοι στην καρδιά ενός δάσους, χωρίς όχημα, χωρίς σήμα, χιλιόμετρα μακριά από καθετί "πολιτισμένο ". Από καιρό η πεζοπορική μας ομάδα έκανε σχέδια για την "αναβάθμιση" της εμπειρίας αλλά και της επαφής μας με το βουνό και... Continue Reading →

Μικρές εξορμήσεις “Κύκνειο άσμα”

"Τις περισσότερες φορές απλά πεζοπορείς και αφήνεσαι στη διαδρομή" Απόγευμα Σαββάτου και πιάνω τον εαυτό μου να χαζεύει μπροστά σε μια οθόνη τους χάρτες της περιοχής. Υψόμετρα, μονοπάτια και βλάστηση, τα σημεία ενδιαφέροντος. Είχα σκοπό να "πάρω τα βουνά" την επομένη κι έτσι έκανα τη μικρή μου έρευνα. Τα καιρικά φαινόμενα δεν υπόσχονταν και πολλά,... Continue Reading →

WordPress.com.

Up ↑